De wereld draait door...

op .

Het is alweer een week geleden dat we afscheid hebben genomen van onze dappere Maud. Wat gaat de tijd snel...  Het was een rare onwennige week. En dat zal de komende tijd ook nog wel zo blijven. Eén deel van ons staat stil terwijl het andere deel volop in het leven staat. Hoe verdrietig wij ook zijn, hoe groot het gemis om Maud ook is, de wereld draait door. De wasjes moeten gedraaid worden, de boodschappen moeten worden gehaald, het eten moet op tafel... en de kinderen willen aandacht en lekker spelen. Dit alles houdt je lekker in het Nu. Nu zoals het is. Het ene moment verschijnt er op ons gezicht een lach en het andere moment voelen we de achtergelaten leegte en pijn én stromen de tranen over onze wangen. Soms gaat het en soms ook helemaal niet. We laten het allemaal maar gebeuren...

Dankbaar en met veel voldoening kijken we terug op de 'Ode aan Maud'. Het afscheid waarin we met elkaar gevierd hebben dat we Maud hebben gekend. Een moment waarop we samen terug hebben gekeken op haar korte, maar vooral bijzondere en dappere leven. Het was heftig, emotioneel, maar ook mooi en goed! Als we daar aan terug denken dan voelen we een glimlach... maar ook de warme deken van steun en betrokkenheid. Fijn dat dat we samen met zoveel mensen hebben mogen delen en dat we dit verlies niet alleen hoeven te dragen. Bedankt allen dat jullie er voor ons zijn.